หนังสือชื่อ ลูกคือความหวังของพ่อแม่
ฉันเป็นต้นไม้ ... เป็นต้นไม้ที่รอวันตาย
ฉันเป็นโรคร้ายที่ไม่มียารักษา
เพราะมีต้นกล้าใหม่ๆ ที่รอวันเติบโตขึ้นมาทดแทน
หมุนเวียนเปลี่ยนไปไม่สิ้นสุด
เป็นความหวังของต้นไม้อย่างฉัน
หวังให้เขาเป็นตำนานแห่งการต่อสู่
หวังให้เขาเป็นเครื่องเตือนใจอีกหลายคน
ให้ตระหนักใน ความร้ายของโรคเอดส์
ดีอย่างไร คือ ให้เราได้รู้ว่าตัวเราเองนี้แหละที่เป็นความหวังของพ่อแม่ที่สุด ในบทกลอนบทนี้สามารถทำให้ลุกทุกคนรักพ่อแม่มากขึ้นอีก
สนุกอย่างไร คือ ทำให้เราสนุกกับการอ่านบทกลอนสั้นๆ และได้ใจความที่สำคัญได้เลย
ทำไมถึงชอบ เพราะชอบในการแต่งบทกลอนสั้นๆ อ่านและได้ใจความ ได้รู้ถึงความรู้สึกของคน 3 คน คือ พ่อแม่ที่รักลูกมาก แต่ลูกกลับทำให้ท่านทั้ง 2 ต้องเสียใจกับลูกคนนี้ด้วยโรคร้าย คือ เอดส์ หนูคิดว่าทุกคนก็น่าจะคิดออกมาว่าต้องทำตัวอย่างไร ให้พ่อแม่ภูมิใจ
เด็กหญิงซอลีฮ๊ะ โต๊ะป๊ะ
|